Prexo

کمی بعد از این‌که اومدم کانادا، یه نماینده‌ی WFG باهام تماس گرفت، همون‌جوری که سراغ هر تازه‌واردی می‌آن که داره با آدما آشنا می‌شه. WFG یه شرکت خدمات مالیه که نماینده‌هاش بیمه و محصولات سرمایه‌گذاری می‌فروشن، و برای این نماینده‌ها همه چی مشتری‌های بالقوه‌ست: آدمایی که دیدنشون و باید پیگیرشون باشن. وقتی دیدم چطوری حسابشون رو نگه می‌دارن، شوکه شدم: با اکسل. تازه اونایی که اکسل داشتن بهترین‌های کارشون بودن. من و یه دوستم پیشنهاد دادیم یه چیز بهتر براشون بسازیم.

یه نماینده از جلسه می‌آد بیرون، Telegram رو باز می‌کنه و می‌گه چی شد: تمدید وام مسکن طرف نزدیکه، قول داده عددها رو بفرسته، دو هفته‌ی دیگه باید دوباره زنگ بزنه. Prexo صداش رو به متن تبدیل می‌کنه، می‌فهمه درباره‌ی کدوم مشتریه و تغییرات رو پیشنهاد می‌ده: یه یادداشت تو پرونده، یه کار، یه تاریخ برای پیگیری. بعد منتظر جواب نماینده می‌مونه. قبل از جلسه‌ی بعدی، خلاصه خودش می‌رسه: طرف کیه، خانواده‌ش کیا هستن، کار به کجا رسیده، دفعه‌ی قبل چه قولی داده شده و چی باید مطرح بشه.

همه‌ی کدش مال من بود، از مه تا آگوست ۲۰۲۶. قانونی که روش محکم وایستادم این بود که هوش مصنوعی هیچ‌وقت خودش پرونده‌ی مشتری رو عوض نمی‌کنه: پیشنهاد می‌ده، و نماینده می‌گه آره، یه قسمتش، یا نه. همه‌ی این جواب‌ها شمرده می‌شد، که ببینیم چند بار درست گفته.

کار می‌کنه و آنلاینه، ولی نماینده‌ها هیچ‌وقت زیاد ازش استفاده نکردن. ما یه شرکت بزرگ نبودیم که مردم راحت بهش اعتماد کنن. آدمایی بودیم مثل خودشون، و مشتری‌های بالقوه تنها چیزیه که یه نماینده‌ی WFG مثل چشماش ازش مراقبت می‌کنه، برای همین نگران بودن لیست مشتری‌هاشون برای ما ارزشی داشته باشه.